Iedereen was in groepen ingedeeld, had groupleaders en een mooi schema met daarop wie wanneer de handen uit de mouwen moest komen steken. De eerste dag werd de hete studio omgegooid om plaats te maken voor wat onze eindshow zou gaan worden. Alle meubels en dergelijke die niet nodig waren weren in een hoek ge-tetrist zodat we een flinke lege ruimte over hielden. Toen de 100 mdf platen geleverd werden hebben we die met zijn allen 4 trappen omhoog gesleept (eerlijk is eerlijk, het was zo gedaan) en kon het assembleren beginnen. Hiervoor had ik met Ade (Adrian Matthews) een ingenieus systeem bedacht dat door velen niet vertrouwd en onderschat werd. Uiteindelijk bleek dat toch echt te werken als een t**t! Met een paar sterke mannen maar wat langer gebleven (toch wel flink wat langer, zeg maar meer dan twee keer zo lang) om volges onze mal alle borden te markeren en te boren zodat de dag erna de volgende groep met het makkelijkere bouwwerk aan de slag kon.

Na met slim denkwerk, en sterk armwerk alle borden volgens het perfecte ontwerp van Ade opgezet te hebben was het tijd om de verfpotten open te maken. De hele show moest zwart geverfd worden namelijk. Dit was een klusje waar ik minder plezier aan heb beleeft zal ik toegeven. Verven is toch niet zo leuk als met wat gereedschap aan de gang gaan en een beetje de klusser uit te hangen. Maar goed, de kwasten moesten ook vies gemaakt worden.

Daarna was het echt opbouwen eigenlijk bijna gedaan, op wat retoucheren na. Afgelopen donderdag hadden we onze eerste deadline, toen moesten alle campagnes die op foamboard geplakt werden opgehangen worden. Alles goed gegaan, ik zat in de eerste groep en als eerste klaar (en alles hangt ook nog recht, niet te geloven). Mike en Gyles hadden zich een systeem bedacht waarbij ze alle markeringen op grote plastic waterpassen hadden gezet, dus het was een vrij eenvoudig klusje. De tweede groep was de dag erna aan de beurt, en zo hadden we het merendeel voor het weekend hangen.

Nu heb ik het hele weekend gespendeerd aan het maken van de laatste campagnes die in mijn hangend portfolio komen. We hebben dus allemaal een aantal campagnes op borden geplakt, en de rest in grote A3 hoezen aan een ‘binder’ hangen (het binnenste, metalen deel van een klapper tegen je bord geschroefd). Dat werk is nu ook gedaan, en ik heb mijn hoezen al binnen gekregen (via internet besteld) dus wat mij nu nog rest is printen. Dit ga ik zometeen, na een paar uurtjes geslapen te hebben, op school doen en dan zou ik dus technisch gezien (als er niets misgaat… knock on wood!) zelfs een dag voor de deadline klaar zijn!

We zullen zien, welterusten.

Hier nog even een shot uit de film ‘Jump Leads’ geregisseerd door regisseurstalent Nicky Lau met opkomend acteertalent Bart Niël in de hoofdrol. Binnenkort in de bios.

Mercury, the rulling planet of Gemini, is cerebral and lively. Mercury is a small but potent planet that impacts our intelligence and thought patterns. Mental agility may be instinctive, logical, slow and deliberate, or somewhat scattered. Whether we are intuitive or excruciatingly systematic in our thinking, Mercury provides the clue. It is no wonder that Gemini’s have such lively minds and original ways of thinking. Their interest in a great diversity of people, places and subjects also reflects Mercury’s activity. A certain amount of duality is inevitable. It goes with the territory. And makes Gemini a challenging and stimulating sign to relate to.

Gemini can do several things at once – always useful! In fact the more external ‘mental’ activity this sign engages in, the better. Reading many books, thinking about diverse and varied subjects. And setting themselves mind-blowing tasks keeps Gemini amused.

Concentration is the ‘bug bear’ of Gemini existence. An innate restlessness combined with a predisposition to boredom means that Gemini is difficult to entertain. Living with such in-built duality is a job in itself. And Gemini’s need to utilise strengths and develop patience in order to retain sanity! Gemini is inclined to be flippant when bored!

On the plus side, Gemini is eminently entertaining and guaranteed fun. Not much will destroy this determined sensibility that looks for the good in everything. The Gemini destiny demands a lively lifestyle. But Gemini is inclined to live on frayed nerves. At its best the Gemini mind is constructive, optimistic and keen. However, Gemini is capable of deception, fraud and underhand behaviour in a bid to stay amused!

Een tijdje terug werd ik gevraagd of ik niet wilde acteren in een van de eindexamenprojecten van een engelse vriend van me hier. Nicky Lau (huisgenoot van Sophie, klasgenootje van me) studeerd hier namelijk CLM, Contemporary Lens Media. Ervan uitgaande dat ik een figurant zou zijn of misschien zelfs een bijrolletje zonder tekst, leek me dat erg leuk om te doen. Ik kreeg de nacht voor de dag van de opnames om 1:30 een e-mailtje met het het script en dacht, dat zie ik morgen wel. Eenmaal op ‘de set’ aangekomen bleek dat ik gewoon hardstikke de hoofdrol had! Alles draaide om mijn personage, ik zat in alle scenes en had de meeste tekst! Even slikken dus. Maar uiteindelijk was het toch wel goed gegaan en na het opnemen van het geluid (dat moest allemaal apart) is het nu wachten totdat Nicky alles ge-edit heeft en het filmpje ergens op het internet gezet word. Ik houd jullie op de hoogte (als het enigzins aan te zien en horen is…)

Tussen het opnieuw maken van oude opdrachten om mijn portfolio te verbeteren ben ik ook nog steeds bezig met het promotiefilmpje dat iedereen (alleen of in het team) moet maken. Het project heeft even stil gelegen maar ik heb de draad weer opgepakt. Een paar dagen geleden een aantal scenes opgenomen ‘s avonds laat op het verlichte voetbal veldje hier een paar straten verder en vandaag nog een hele hoop scenes opgenomen in de stad. Stond eigenlijk niet in de planning, maar toen ik vanmorgen naar huis fietste was het toch wel erg goed weer. Snel doorgefietst en het geluk gehad dat Pieter thuis was. Ik moet namelijk iedere keer voor dat ik nieuwe opnames maak (vooral als er een lange tijd tussen gezeten heeft) mijn haren kort trimmen en me heel goed scheren in het kader van continuiteit. Ik ben naar het winkelcentrum geweest, heb de High Street op en af gelopen, bij de vriendelijke buurtwinkel en iceland geweest  en heb in het goede week nog snel even het park aangedaan. Zomenteen naar de pub om daar een van de laatste shots op te nemen, moet ook gebeuren, hè.

Afgelopen week hadden we de nieuwe lichting Nederlanders van het SintLucas op bezoek. Dit jaar een veel kleiner groepje van 9 personen maar, maar wel een heel gemotiveerde groep. Waar vorig jaar het merendeel niet echt serieuze plannen voor Lincoln had leek het er nu op dat iedereen heel erg graag naar Lincoln wilde komen, goed begin. Net zoals vorig jaar hebben Pieter en ik, met behulp van een aantal anderen de groep een beetje wegwijs gemaakt in Lincoln, al was daar dit jaar nog minder tijd voor dan vorig jaar. En uiteraard hebben we ze ook weer aan woonplaats geholpen via Lighthouse. Ons huis zal ook volgend jaar een ‘Dutch House’ zijn. Dit hadden de mensen van Lighthouse zowie erg graag. We weten nu zelf al precies wie er in welke kamer komt te zitten. Ik hoop voor hun dat ze net zo veel plezier gaan hebben hier op 1 Avondale Street als wij de afgelopen twee jaar hebben gehad. Nu eens kijken welke spullen mee terug gaan, de straat op gaan of een tweede leven krijgen bij de Nederlanders komend jaar.

Bay? Nee, Brayford. Sorry Otis, het zit niet altijd mee. Soms (meestal) moet er gewerkt worden, en je kunt dan als je geluk hebt zelf bepalen waar als student zijnde. Thuis is wel fijn, kun je doen en laten wat je wil, de muziek zo hard als je wil en zelfs als het echt moet, in je blote reet rondrennen. Op school is ook fijn, goede werksfeer, genoeg hulp om je heen en leraren onder handbereik. Je zou zelfs naar de bieb kunnen, maar daar houd ik echt niet van. Op het feit na dat het er altijd kokend heet is weet ik niet precies wat me zo erg stoort aan de bibliotheek, misschien het geluid van 100 typende studenten die niets zeggen. Maar als het zo’n weer is als hier de afgelopen dagen, erg goed, dan wil je natuurlijk liever niet binnen zitten. Op het terras is ook erg verraderlijk, voor je het weet waggel je 5 pints verder naar huis onder het kokende zonnetje. Nu had ik een heel fijn plekje gevonden. Aan het water van de Brayford, op een soort van dock. Fijn alleen, geen mens om je heen. Onder de zon, gemasseerd door het bijna therapeutische geluid van het kabbelende water. Soms een boot of zwaan die langskomt, maar dat is dan ook alles. Ook al doet de foto het tegenovergestelde vermoeden, ik heb er best wat werk gedaan gekregen en het voelt toch wel een heel klein beetje als niet-werken.

Ik had vorige week weer eens de dartpijltjes (pikvogels voor intimi) ter hand genomen. Het leek of ik al weer een jaar niet gegooid had, en het ging dan ook niet zo goed. Pieter had me twee maal in de pan gehakt en ik had een keer op het nippertje gewonnen waar ik erg van op keek. Vandaag, niemand anders in huis, eens gekeken hoeveel beurten ik nodig had om alles dicht te gooien (10 tot 20  en de bull 3 maal gooien). Mijn persoonlijk record stond op 21, en tegen alle verwachtingen in gooide ik vandaag opeens alles dicht in 19 beurten. Maar zoals ik al zei, niemand in de buurt dus geen getuigen…