Andrew Godbehere

Even voorstellen, Andrew Godbehere. Andrew (Andy voor bekenden) zat vorig jaar ook in de tweede van Creative Advertising, maar niet in mijn klas. Ik kende hem wel van zien in de studio, en op feesten en partijen. Hij was op ons ‘Nederlands’ themafeestje verkleed als mij gekomen. Hij zat een beetje in de zelfde situatie als ik, namelijk zonder partner. In onze klassen zaten 2 of 4 man die de moeite waard zijn om mee samen te werken, maar die hadden samen al partnerschappen gevormd. De rest van onze klassen bestonden uit mensen die niet gedreven zijn, andere ideëen hebben, of gewoon ronduit vervelend zijn. Maar afgelopen jaar konden/ mochten we niet samenwerken van onze docenten omdat we in verschillende klassen zaten. Dit jaar hebben we dat probleem niet meer, omdat er geen klassen meer zijn maar gewoon een grote studio met 57 mensen die in het derde jaar zitten.

In ons vak is het namelijk gewoonte dat je als ‘creative couple’ gaat soliciteren, dus niet alleen. Je bepaald wie van de twee de art director is (plaatjes-man) en wie de copywriter (woorden-man) en maakt een ‘book’ oftewel een portfolio en gaat de agencies af op zoek naar een stage/ baan. Het derde jaar in onze opleiding heeft als doelstelling iedereen een zo goed mogelijk portfolio op te leveren waarmee daarna de jacht op werk kan beginnen. Het is dus wel zo fijn als je aan het begin al een vaste partner hebt, waarmee je dit portfolio kan opbouwen gedurende het jaar.

Andrew is nu mijn ‘creative partner’ alsmede een hele goede copywriter in de maak. Het zou ook vreemd zijn als ik als buitenlander de taalspecialist van ons twee zou zijn. We hebben ons eigen bureautje ingericht en werken nu aan iedere brief die we krijgen met zijn tweëen. Dit gaat erg fijn, we kunnen het goed met elkaar vinden en kunnen ook nog goed werken met elkaar. We zitten veel op een lijn, maar verschillen ook genoeg van mening om elkaar te kunnen uitdagen. Maandag gaan we een gemeenschappelijk ‘book’ samenstellen om aan agencies te kunnen laten zien. Andrew woont in Sheffield en is een van de uiterst zeldzame Engelsen die niet van voetbal houden. Andrew is wel een sportman, hij speeld en traind jeugd in zijn lokale ijshockey vereniging. Weer eens wat anders. Vaak (tot last of vermaak van anderen) vind je ons motown klassiekers zingend in de studio. Ik heb wel een goed gevoel bij deze samenwerking…

CA Studio

Voor de zomervakantie hadden Pieter en ik al vernomen dat er wat werk in de studio (afdeling Creative Advertising) gedaan ging/ moest worden. Wij natuurlijk meteen aangeboden om te helpen want je moet toch op de een of andere manier aan goede punten komen. Daarom dus ook eerder terug naar Lincln gekomen. Na twee weken met meubels gesleept te hebben, verschillende indelingen geprobeerd te hebben, verven, printen, enorme prints ophangen met dubbelzijdige tape (verf en behnagplaksel was verboden) is de klus dan eindelik geklaard. Hieronder een aantal foto’s met het resultaat:

Danesgate Productions

Net eindelijk een project voor school afgemaakt, we moesten met drietallen een intro voor een film gaan bedenken, opnemen en nabewerken. Ik heb hier met Neil en Stefan aan gewerkt. Het heeft veel tijd en moeite gekost om alle nabewerking goed te krijgen maar het resultaat is best wel in orde.

End of term

Het is niet te geloven, maar het schooljaar is nu zo goed als afgelopen. Gisteren heb ik met mijn projectgroepje mijn laatste project afgesloten met en grote belangrijke presentatie. Dit was een project waarbij we met een groep van 4 twee verschlillende reclamecampagnes moesten maken voor de nieuwe Hoover Xarion (hele hippe stofzuiger, Hoover’s antwoord op de groeiende populairiteit van de Dyson). Dat betekende een press ad, een direct mail, drie billboards, een radio reklame en een tv reklame. En dat dan keer twee. Best wat werk dus. We hebben na veel en hard werk eergisteren onze presetatieboards gesneden en beplakt en alles nog eens goed doorgenomen om de ochtend erna om 11:00 onze ideëen te presenteren aan het hoofd van onze afdeling Gyles (die zich voordeed alszijnde de brandmanager van Hoover) en twee mensen, man en een vrouw, die echt van Hoover waren. De man was de technisch directeur veur Hoover Europa en de vrouw was ook heel belangrijk, maar ik ben haar titel even vergeten. En na twee oefenrondes in de bibliotheek net vantevoren die ech verschrikkelijk slecht gingen (stotteren, dingen vergeten, borden op de kop en in de verkeerde volgorde, noem het maar op.) hebben we eigenlijk een geweldige presentatie weten te geven. Het liep gesmeerd en ze waren zelfs onder de indruk van ons werk. Gyles zei zelfs “from a creative point of view, I absolutely love your work” en dat zijn niet woorden die Gyles normaal laat ontsnappen. Hij is meer van op zijn best iets zeggen als “this is not horrible, at least you’re thinking” dus dat was wel heel erg positief. Hij is wel trouwens een hele fijne leraar, ik mag hem wel hij is nogal direct. Maar goed met het einde van deze presentatie gaan we heel erg hard richting het einde van het jaar alweer.

We zijn achteraf lekker stoom gaan afblazen, en zijn lekker wat gaan eten en drinken bij een pub aan het water, de Quayside. Wel vreemd om daar buiten te zitten te wachten tot het open gaat om 12:00 en dan als eerste binnen te zijn en meteen een bord friet met twee stukken gebraden kip met spek en ertjes en een pint Guinness te bestellen. Maar we hadden iets te vieren dus het mocht. Het duurde overigens niet lang en er kwamen steeds meer studenten binnen die ook hun presentaties achter de rug hadden en de zelfde plannen hadden over hoe dat te vieren. Nadat we de maaltijd binnen hadden en we ons door onze drankjes heen sleepten kwamen we er toch wel achter dat het een vermoeiende week was geweest, we waren allemaal ‘zo gaar wie ‘ne knien’ en vielen zo ongeveer rechtop (of eigenlijk meer onderuitgezakt op de grote lederen banken) in slaap. Maar eigenlijk was dat wel even lekker, en verdiend…

Ik zal binnenkort wat werk op de site zetten.

Lynx

Voor het vak Digital Design and Depiction (computerles in o.a. photoshop, illustrator en indesign) moeste we laatste drie illustraties maken met Illustrator. We kregen ieder een ander product toegewezen en moesten die illustreren in een vantevoren geresearchte (oude) stijl. Ik kreeg Lynx toegewezen (Zo heet de Axe deodorant hier) en besloot het in WW2 propaganda stijl te illustreren. Dit was erg leuk, maar ontzettend moeilijk en tijdrovend. Ik denk dat ik gemiddeld per illustratie 3 uur werk erin gestoken heb. Maar ik ben wel heel tevreden met het resultaat. Hieronder de drie illustraties.

Full Image

Ik heb samen met mijn klasgenoot Ron voor de les ArtDirection, Still And Moving Image een tijdje terug een aantal foto’s moeten uitzoeken, analyseren en bespreken. We moeten toen twee foto’s uit onze 10 in totaal uitzoeken en die een beschrijving geven die niet te concreet was zodat we de week erna zelf aan de slag konden met de camera om een nieuwe foto te maken die heel anders was dat de orginelen maar toch binnen de omschrijving viel. Was best een aardige opdracht, ik had gelukkig al vier jaar les in fotografie op zak. Deze opdrachten kosten meestal veel tijd en planning, maar hebben doorgaans niets of weinig met Creative Advertising te maken en zijn voor ons een beetje saai. Maar ja, we maken er maar het beste van. Hieronder de twee foto’s die wij gemaakt hebben met de beschrijving.

‘Sense of childhood.’

‘Flight of stairs rising out of desolation.’

Formative Assesment Semester A

Door mijn geweldige ervaringen met het openbaar vervoer heb ik mijn presentatie op school gemist, maar dat was niet erg. Ik heb zo snel mogelijk iemand thuis een briefje laten typen en af laten geven op school, maar er was wel een mouw aan te passen gelukkig. Ik kon misschien vrijdags ertussen geschoven worden, maar dat werd lastig omdat dat al de drukste dag was. Uiteindelijk alles maar in orde gemaakt en gezorgd dat ik er vrijdagochtend met al mijn werk was. Dat moest zowiezo omdat ik ook werk had gedaan in tweetallen dat dat ook bij de ander bij de presentatie moest staan. Alles was in orde. Helaas was er geen plaats meer voor mij. Ik heb daarom met twee anderen mijn presentatie gisteren moeten doen.

Ik kan kort zijn (maar dat doe ik niet) het was heel erg goed! Ze houden een systeem aan waarbij 1 het hoogste is, maar eigenlijk ook meteen onhaalbaar. Dat is als de docenten zeg maar jaloers zijn en je een baan aanbieden. Dat hebben pas 3 mensen ooit gehaald. Daarna het be een 2.1, 2.2 of een 3. Een drie is slecht, dan moet je rap aan het werk om te zorgen dat je op de opleiding blijft. Een 2.2 is goed to heel erg goed (je kunt een low, medium en high 2.2 hebben) en een 2.1 is uitstekend.

Mij werd eerst gevraagd waar ik mezelf inschatte op die rangschikking, ik gokte op een middelmatige 2.2. Maar Mike was het daar niet mee eens, hij vond me een ‘very, very high 2.2′ Op het randje  2.1. Na afloop van het gesprek vroeg hij me wat ik er uiteindelijk van vond. Ik vertelde hem dat ik het een beetje vervelend vond dat ik net tegen een 2.1 zat en hem misschien wel had kunnen halen. Hij vertelde me dat een 2.2 voor mij een geweldige score was, en een 2.1 bijna onhaalbaar (dat hebben slechts 4 of 5 mensen van het tweede jaar gehaald bij deze ‘Formative Assesment’) was als je bedenkt dat ik dit pas 4 maanden doe, en alle Engelse studenten al een jaar en 4 maanden.

“Shit Bart, don’t worry. You can sleep well on this! I’d say you are better than 80% of all the students in the second year now, be proud boyo!”

Kijk, dat horen we graag!

Meccano

Voor het vak ‘Art Direction, Still and Moving Image’ heb ik nu een project afgerond dat ik samen met Keighley heb gedaan. We moesten een oud merk opnieuw in de markt zetten. We moesten drie foto’s maken van het product, en dan op drie heel verschillende manieren of stijlen. Wij kregen Maccano toebedeeld. Hieronder een selectie foto’s waar we wel tevreden over waren.

Dissertation

Ik ben nu aan het studeren om een baan in Advertising te krijgen, en daarvoor doe ik nu een opleiding van 3 jaar waarvan ik de eerste heb mogen overslaan i.v.m. mijn behaalde diploma Grafisch Ontwerp op het SintLucas. De opleiding die ik nu doe is er een op Bachelor niveau. Maar het is net iets meer, namelijk een BA(hons) degree. Dit staat voor Bachelor of arts, Honours degree. En ik moet toegeven dat ik niet precies weet wat het verschil is, maar ik weet wel dat ik voor deze honours degree een eindschrift ofwel dissertation moet schrijven in het laatste jaar. Dit is een pittig stukje schrijven in, uiteraard, het Engels. We mogen hiervoor ons eigen onderwerp kiezen, en het hoeft niet eens met advertising te maken te hebben (maar dat is natuurlijk wel een goed plan). We beginnen nu zo ongeveer met het kiezen van een onderwerp, maar nog in de breedste zin, zodat je na je eerste onderzoeken je onderwerp nog kunt bijsturen, toespitsen en definieren.

Ik heb besloten om een onderzoek te doen naar de relaties tussen religie, overheidsvorm en (de beperking van) advertising. Klinkt heel gewaagd, en dat is het ook wel denk ik. Maar het is in ieder geval een apart onderwerp, waar genoeg onderzoek naar te doen is. Komende maandag heb ik mijn eerste bespreking hierover, dan ga ik met een docent om te tafel om mijn onderwerp te bespreken. Ik ben benieuwd.

Ik heb dit boek gekocht om warm te draaien. Ik kwam het tegen op internet, en had er nog nooit van gehoord. Het is een publicatie van een e-mail correspondence tussen Preston Jones, een Christelijk gelovige professor geschiedenis aan een Christelijke Universiteit, en Greg Graffin, de zanger en frontman van de band Bad Religion. Greg Graffin is een overtuigd atheïst die naast zijn punkband lesgeeft aan een Universiteit en een Doctoraal (Ph.D.) behaald heeft en zelf een dissertation geschreven heeft over evolutie, atheïsme en naturalisme. Twee slimme mannen met compleet verschillende opvattingen dus. De twee zagen in elkaar een mooie uitdaging tot discussie over onderwerpen als God, religie, kennis, kwaadheid, biologie, lotsbestemming en realiteit. Geen stripboek dus. Ik hoop dat het me kan helpen bij mijn dissertation. Leestips zijn altijd welkom.

Klik hier voor een beschrijving van het boek (in het Engels).

Prittstick

Deze advertentie heb ik gemaakt voor Gyles ‘conceptmonster’ Lingwood in de lessen Design for Advertising. We moesten Pritt promoten doormiddel van een voordeel voor de klant. Om even een quote aan te halen: “Features booooo, benefits yeeeaaaaaaahhh!” (Gyles) Met andere woorden je verkoopt mensen bij de Gamma geen boortjes maar de gaten die ze ermee kunnen boren. Dus ik probeer geen plakstift te verkopen maar de tijd die ze besparen met Pritt omdat die zo snel werkt. Even de strategie in het kort.