“Trick or treat!”

Opeens stonden er vier kindjes van ongeveer 7 jaar oud voor de deur. Ja, daar hadden wij buitenlanders niet aan gedacht, niets te snoepen in huis dus. Natuurlijk in de stad al gemerkt dat het eraan zat te komen, alles vol met grote rubberen spinnen, doodshoofden, ratten, grafstenen en ga zo maar door, maar het ‘Sint Maarten’ gedeelte was ons even voorbij geschoten.

Het is het weekend van Halloween, en dat is uiteraard een mooie reden om weer eens goed met zijn allen uit te gaan. Jan had Pia (zijn vriendin uit Finland) op bezoek, en Annelies had een verassingsbezoek van haar vriend Derk. Het was een echte verassing, maar ze moet het ergens wel angevoeld hebben want ze had een extra kaartje gekocht voor de Engine Shed. Spooooky… Maar goed, dus een leuke groep om mee ‘op jats’ te gaan. En zoals met alle feeten hier doet iedereen enorm zijn/haar best om compleet in thema goed voor de dag te komen. Ook wij waren voorbereid. Annelies en Derk gingen als guerilla jungle strijders, compleet met kogelriem en al. Stefan was koe, Jan en Pia waren voor de classieke opera/masquerade look gegaan en Pieter, Ruud en ik gingen als chirurgen.

Pieter had onze pakjes een tijdje geleden van ebay gekocht. Gisteren nog even drie tubetjes nep-bloed op de kop getikt en we waren voor een paar cent (of penny) helemaal de man. We zijn een beetje op tijd naar de Engine Shed vertrokken omdat Jan, Pia en ik nog geen kaartje hadden. Dan kom je daar en begint het lange wachten in de rij met 100 heksen, zombies, vampieren en weerwolven die geen kaartje hebben en allemaal naar het toilet moeten. Na grofweg 20 minuten gingen de deuren open en schuifelde we met zijn allen de Engine Shed in. Het was er er gezellig en er waren nog een hoop klasgenoten (of eigenlijk jaargenoten, want er zijn geen klassen in de 3e van Creative Advertising) en andere bekenden tegengekomen. Het was een geslaagde avond en zoals altijd zijn we met zijn allen via de Lincoln Charcoal Grill (kebabzaak) veilig met een bakje friet met kaas thuis aangekomen.

‘Hair by Gino’

Achter mijn poster zit een klein verhaaltje dat ik jullie niet wil onthouden. Ik had twee dingen bedacht, of bij de slagerij tussen het vleeswaar, of bij Gino van ‘Hair by Gino’. Het eerste thema laat zich raden, maar het tweede was eigenlijk mooier. ‘Hair by Gino’ is een heel klein kapperszaakje (iets groter dan mijn kamer) hier in Lincoln op Monks road. We komen hier iedere dag lang op weg naar school en terug. Dit is een eenmans zaakje gerund door een oude italiaan genaamd Nuccio ‘Gino’ Scumaci. Het is een zaakje met enorm veel charme en uitstraling, en de goedlachse vakman alleen maakt al dat ik soms wilde dat ik langer haar had zodat ik daar mijn haren kon laten knippen.

Ik had me bedacht om een ouderwetse scheerbeurt te faken met een ‘cut-throat’ (klapmes) bij hem in de zaak. Gewoon binnen gestapt en het idee voorgelegd, en de dag erna zat ik in zijn stoel met mijn gezicht in het schuim en Jan die om me heen vloog met zijn camera. Gino bewees ook kennis van fotografie te hebben door af en toe te vragen of er niets in de weg stond (moderne dingen die niet in het plaatje passen zoals föhns, scheerapparaten en moisturizers) en of het licht en de witbalans goed waren. Hij was buiten goedlachs ook erg gedreven en gebrand op een mooie foto en een kapper van de oude stempel (hij zit al meer dan 40 jaar in het vak, weet ik door het oude krantenartikel aan de muur) die zijn praatje wel klaar heeft. Een echte entertainer. Vandaag even langs gegaan om het resultaat te laten zien, en ook hij was erg tevreden. Binnenkort maar een printje laten maken en bij hem afgeven.

Lincoln Ink 2

We vonden het wel weer eens tijd voor een goed georganiseerd feest voor alle Advertising studenten. Na kort beraad kwamen we er toch achter dat we niet echt een beter thema konden bedenken dan ons vorige Lincoln Ink thema. Ik had nog een balletje op gegooid, maar ‘The Love Boat’ en ‘The A-Team’ vielen niet echt in de smaak.Wat door menigeen al werd benoemd als het beste feest van het jaar (eerlijk waar!) mag wel een winnend concept genoemd worden en die, weet iedereen, verander je niet. Lincoln Ink 2 was geboren.

We doen weer een tattoo contest waar iedereen door de jury (wij allen) bestudeerd en beoordeeld word op eigen aangebrachte nep-tattoo’s, en er zijn prijzen te winnen in de categorie ‘best tattoo idea’ en ‘most realistic tattoo’. Wat we ook anders doen is de poster, vorig jaar hadden we een mooie plaat geschoten van ons allemaal voor het huisje en daar allemaal tattoo’s op gephotoshopt (met de computer gemaakt). Dit jaar hebben we de lat wat hoger gelegd en besloten om zes posters te maken, ieder een eigen poster in een eigen stijl.

Na drukke avonden/ middagen rond te rennen met camera’s en statieven hebben we 6 foto’s gemaakt met 6 verschillende stijlen die we samen bedacht hebben, vandaag hebben we ze na ze bewerkt te hebben geprint en overal in de studio op school opgehangen. Leuk feitje, Onze mentoren Mike en Gyles waren zo onder de indruk van onze aanpak als het op themafeesten aankomt dat zij voor ons de printkosten van de posters voor hun rekening genomen hebben. Dus dit jaar groots op A2 word het woord verspreid, Lincoln Ink komt er weer aan!

Misschien een leuke tip voor de Nederlanders die hier nu net wonen en advertising studeren, komt, ziet en geniet. Proef sfeer, noteer, kopiëer en verbeter volgend jaar. Succes gegarandeerd!

Amsterdam/Netherlands/Party

Hier een verslag van ons tweede huisfeest voor mede Creative Advertising studenten. Het thema dat mijn huisgenoten bedacht hadden was Amsterdam/ Nederland. Ik ging als Willy Dullens, de uit Broeksittard afkomstige voetballer van het jaar 1966 die bij Sittardia begonnen is en uiteindelijk vier keer voor het Nederland Elftal heeft mogen uitkomen. Helaas hield het daarna op, omdat hij met een heftige knieblessure zat. Hij zei zelf ooit ‘Ik kon er nooit zo goed tegen als men zei dat Cruijff beter was dan ik’. Johan Cruijff zei over hem dat hij technish een beter voetballer was dan hijzelf. Een voetbalreporter zei ooit over hem ‘Nederland heeft zijn beste voetballer nooit echt leren kennen’.

De meeste gasten hadden niet echt veel met het thema gedaan deze keer, op drie jongens na. Adrew, Josh en Neil hadden zich bedacht om als mij, Stefan en Pieter te komen. En dit was ze ook geweldig goed gelukt. Hierboven zie je mij met mijn dubbelganger Adrew Godbehere.

Dit zijn Neil (uit mijn klas) als Pieter en Josh (uit klas C, daar voetbal ik mee) als Stefan.

De ‘orginelen’.

Willy Dullens in onze keuken, met een glaasje Cider (Veur Jeroen en Stan; dae kraom oet die bóm, mer dan ach lieter volle shaz!) uit eigen tap! Jawel, het is ech waar! Ik had een tapkraan meegenomen en die heb ik met Pieter nu aan het werk ge-MacGuyverd! Met een 8 liter gifspuit voor de tuin (schoongemaakt met kunstgebit-tabletten om de plastic geur en smaak eruit te krijgen) en een gereedschapskist kom je erg ver. Weer een mooie toevoeging aan ons huisje, dacht ik zo!

Jan aan de hamburgerbakkerlaardij.

Rokers, niet-rokers en een ‘gevonden’ verkeersbord in de achtertuin.

Ruby en Sophie, twee klasgenootjes van Stefan, Annelies en mij.

Het was niet zo druk als we hadden gehoopt (waarschijnlijk door drukte rondon schoolwerk, projecten en veel andere feestjes die avond) maar iedereen scheen zich goed te vermaken.

Ik met Adam op de foto, een goede vriend die ook bij Jan en mij in het Gaelic Football team zit.

Sophie en Keighley (ook wel Keith) twee klasgenootjes van me gehuld in een Nederlandse vlag, die uiteindelijk (per ongeluk?) ook met ze mee naar huis is gegaan. Maar excuses zijn al aangeboden en de vlag is onderweg terug naar hier heb ik begrepen. Het was ook wel koud die nacht…

Dus in het kort een erg leuke en gezellige avond zonder zorgen, het had wat drukker mogen zijn maar de gasten die er waren hebben een goede avond gehad. Het was ook weer behoorlijk laat dus dat is een goed teken. Op naar het volgende feest!

Amsterdam

Als vervolg van ons zeer geslaagde (en inmiddels beroemde/ beruchte) laatste feest voor studenten van Creative Advertising, Lincoln Ink, leek het ons weer tijd voor een nieuw feestje. Nu zeg ik wel ons, maar ik zelf moest via een uitnodiging op internet erachter komen dat we een feest gingen houden. Geen probleem. Het thema voor dit tweede feest is Amsterdam (of eigenlijk Nederland). Het feest is morgenavond en de posters (gemaakt door Pieter) hangen al weer een tijdje door de school verspreid. Gyles (het hoofd van onze afdeling) was er zelf zo over te spreken dat hij de prints van de poster die door de school hangen heeft bekostigd. Ik heb net even gecheckt, en we hebben pas 33 bevestigde gasten. Hopenlijk word dat nog wat meer. Natuurlijk presenteer ik later weer een verslag in woord en beeld van deze (vast geweldige) avond. Ik ben benieuwd.

Lincoln Ink.

Afgelopen woensdag was ons langverwachte Lincoln Ink. feest voor alle 2e jaars advertising students. Kort samengevat in woorden; het was gezellig, er was genoeg te eten en te drinken, iedereen had heel goed zijn best gedaan om in thema te komen (er liepen echt kunstwerkjes rond) geen problemen geweest en we hebben alleen maar complimentjes gekregen. ‘Tofste huisfeest sinds tijden’ en ‘beste party-hosts’ zijn slecht een greep uit de uitspraken van onze gasten gisteren. Het heeft mogen duren tot na 4 uur, en ik moest vandaag weer naar school om 11:30 voor een mentorgesprek (nee, niet omdat ik slechte punten heb, dat moet iedereen en dat is heel gezellig). Hieronder de samenvatting in beeld:

Ik aan het werk als tattooartist op de arm van Ruud.

Hier ‘zet’ Pieter mijn ‘Patrouille de Bartjes’ tattoo, heel erg pijnlijk…

Thijs (Buckley) de Winter, onze gelegenheids-uitsmijter in vol ornaat.

De ‘crew’ vlak voor de gasten kwamen.

Natuurlijk krijgen de gasten op een goed feest ook iets te eten. En we werden ook volop geprezen om onze mini-burgers (hamburgers door vieren gesneden en sfeervol op een groot dienblad rondgeserveerd) en mini-hotdogs (je snapt ‘m wel). Hier de Clarence Cottage Gaarkeuken op volle toeren. Bakken, sauzen, portioneren en serveren maar!

Een deel van de drukte, we hadden op meer gehoop maar we mogen zeker niet klagen.

Om de ‘gezelligheid’ aan te geven. Ik heb me kostelijk vermaakt zonder er een kater aan over te houden.

De Brabantse Boys, uitgeteld en voldaan op de bank. Misschien geef de foto het al een beetje weg, maar dit was tegen het eind van het feestje.

Waar gevierd word, word rotzooi gemaakt. Maar al met al was alles zo opgeruimd de ochtend erna.

Dit stilleven kwam ik de ochtend erna tegen, mijn laatste drankje van de avond ervoor. Ik moest naar school (samen met Annelies, de rest had de hele dag vrij) dus ik had me ’s nachts alvast gedouched om ’smorgens tijd te besparen en niet mijn bed zwart te stempelen. Met het nemen van dat besluit was ik later heel erg blij. Dit was mijn laatste flesje bier, waarvan ik onder het douchen nog heb genoten.

Dus weer een geweldig feest op onze naam gezet, hopenlijk doet ons goede voorbeeld snel volgen, want een keer een mooi huisfeest zonder op te hoeven ruimen de dag erna lijkt ons ook wel een tof idee.

Kijk voor meer foto’s ook eens op de websites van mijn huisgenoten Jan, Ruud en Stefan.

Lincoln Ink.

We hebben besloten dat we een get-to-know-us feestje gaan geven om een beetje bekender met de engelse studenten in het tweede jaar van onze opleiding te raken. Ik houd normaal niet zo van thema feetjes, maar een paar dagen geleden viel me een geweldig thema in toen ik op de wc zat. We kijken hier vaak naar een tv-programma genaamd ‘Miami Ink’, dit is een soort van reality programma over het reilen en zeilen in een tattoo shop in Miamy. Dit programma is in Nederland en in Engeland erg populair. Dus, dacht ik, waarom geen ‘Lincoln Ink’? We zullen een paar prijsjes weggeven voor de mooiste, de grappigste en meest orginele home-made tattoo en hopen natuurlijk dat iedereen thuis vantevoren met de fineliners aan de slag gaat! Vandaag hebben we een fotoreportage geschoten van ons in Miami Ink Style voor on huisje en na gezamelijk overleg hebben we de beste uitgekozen. Iedereen is vandaag hard aan het photoshoppen geslagen om zichzelf voor de poster/ uitnodiging van mooie tattoos te voorzien. Zie hier het resultaat:

Camping Party

We hadden besloten het goede voorbeeld te geven en het eerste feestje voor de Nederlanders die van het SintLucas naar Lincoln zijn gekomen te houden. Men was er hier van overtuigd dat daar (in SintLucas traditie) een thema aan verbonden moest zijn. En omdat we hier net pas zijn en we natuurlijk niet meteen al onze ponden aan aankleding wilde spenderen, moest het een beetje makkelijk zijn. Het thema werd Camping, dus kwam iedereen in dat setje kleren dat je meeneemt om thuis in rond te hangen op zondag. Het was een erg geslaagde avond met hapjes en drankjes en een hele goede sfeer. We hopen natuurlijk dat we de anderen een eetje hebben kunnen inspireren, zodat we gauw zelf worden uitgenodigd voor een leuke avond in een ander door Nederlanders bezet huis. Hieronder een paar sfeerbeelden van de avond en het opruimen de ochtend erna, wat overigens heel erg goed ging. Als een goed gesmeerde machine hadden we alles zo weer schoon en opgeruimd, goed gewerkt jongens!

Een hoop volk in de leeggehaalde woonkamer.

Ook ik heb de DJ-Booth even bemand (was goed voor het ‘oude muziek gehalte’ in de vorm van Elvis, Dire Straits, Johnny Cash, Golden Earring, Tina Turner). En voor Joep, Joep en Laurens; kennen jullie dat uitgang bordje niet ergens van?

Onze gastvrouw onderaan in beeld (een beetje overvallen door de fotograaf misschien).

De drie musketiers in camping-smoking en toebehoren.

De mannen van de harde kern die maar niet naar huis te krijgen zijn.

En natuurlijk mag ook het vlekkenloze opruimen niet onvermeld blijven, met Stefan (in de onderbroek) aan de stofzuiger, Ruud en Annelies aan de afwas, Jan op het gasfornuis en Pieter (achter de schermen) aan de electra en ikzelf (ook buiten beeld) op de dweil. Een geweldig optreden!