Christmas

Geheel tegen mijn originele plannen in kom ik toch met de kerst naar huis. Was het eigenlijk niet van plan, maar Kerstmis in Lincoln is best wel depressief. Alle studenten zijn dan naar huis en dat maakt Lincoln een echte spookstad, dus daar keek ik niet echt naar uit. Deze keer vlieg ik niet alleen, want Pieter, Ruud en ik hebben samen geboekt. En, nog veel beter, ik neem voor de verandering niet drie keer mijn lichaamsgewicht aan bagage mee. Nee, deze keer licht bepakt dus alleen handbagage. Ik kijk er alleen hiervoor al erg naar uit. Wij vliegen meteen de dag na onze laatste verplichte lesdag naar huis. Dat is op vrijdag 18 December. Dan verblijven we in het vaderland tot 4 Jannuarie 2010. Kerstdiner met familie here we come!

“Trick or treat!”

Opeens stonden er vier kindjes van ongeveer 7 jaar oud voor de deur. Ja, daar hadden wij buitenlanders niet aan gedacht, niets te snoepen in huis dus. Natuurlijk in de stad al gemerkt dat het eraan zat te komen, alles vol met grote rubberen spinnen, doodshoofden, ratten, grafstenen en ga zo maar door, maar het ‘Sint Maarten’ gedeelte was ons even voorbij geschoten.

Het is het weekend van Halloween, en dat is uiteraard een mooie reden om weer eens goed met zijn allen uit te gaan. Jan had Pia (zijn vriendin uit Finland) op bezoek, en Annelies had een verassingsbezoek van haar vriend Derk. Het was een echte verassing, maar ze moet het ergens wel angevoeld hebben want ze had een extra kaartje gekocht voor de Engine Shed. Spooooky… Maar goed, dus een leuke groep om mee ‘op jats’ te gaan. En zoals met alle feeten hier doet iedereen enorm zijn/haar best om compleet in thema goed voor de dag te komen. Ook wij waren voorbereid. Annelies en Derk gingen als guerilla jungle strijders, compleet met kogelriem en al. Stefan was koe, Jan en Pia waren voor de classieke opera/masquerade look gegaan en Pieter, Ruud en ik gingen als chirurgen.

Pieter had onze pakjes een tijdje geleden van ebay gekocht. Gisteren nog even drie tubetjes nep-bloed op de kop getikt en we waren voor een paar cent (of penny) helemaal de man. We zijn een beetje op tijd naar de Engine Shed vertrokken omdat Jan, Pia en ik nog geen kaartje hadden. Dan kom je daar en begint het lange wachten in de rij met 100 heksen, zombies, vampieren en weerwolven die geen kaartje hebben en allemaal naar het toilet moeten. Na grofweg 20 minuten gingen de deuren open en schuifelde we met zijn allen de Engine Shed in. Het was er er gezellig en er waren nog een hoop klasgenoten (of eigenlijk jaargenoten, want er zijn geen klassen in de 3e van Creative Advertising) en andere bekenden tegengekomen. Het was een geslaagde avond en zoals altijd zijn we met zijn allen via de Lincoln Charcoal Grill (kebabzaak) veilig met een bakje friet met kaas thuis aangekomen.

‘Hair by Gino’

Achter mijn poster zit een klein verhaaltje dat ik jullie niet wil onthouden. Ik had twee dingen bedacht, of bij de slagerij tussen het vleeswaar, of bij Gino van ‘Hair by Gino’. Het eerste thema laat zich raden, maar het tweede was eigenlijk mooier. ‘Hair by Gino’ is een heel klein kapperszaakje (iets groter dan mijn kamer) hier in Lincoln op Monks road. We komen hier iedere dag lang op weg naar school en terug. Dit is een eenmans zaakje gerund door een oude italiaan genaamd Nuccio ‘Gino’ Scumaci. Het is een zaakje met enorm veel charme en uitstraling, en de goedlachse vakman alleen maakt al dat ik soms wilde dat ik langer haar had zodat ik daar mijn haren kon laten knippen.

Ik had me bedacht om een ouderwetse scheerbeurt te faken met een ‘cut-throat’ (klapmes) bij hem in de zaak. Gewoon binnen gestapt en het idee voorgelegd, en de dag erna zat ik in zijn stoel met mijn gezicht in het schuim en Jan die om me heen vloog met zijn camera. Gino bewees ook kennis van fotografie te hebben door af en toe te vragen of er niets in de weg stond (moderne dingen die niet in het plaatje passen zoals föhns, scheerapparaten en moisturizers) en of het licht en de witbalans goed waren. Hij was buiten goedlachs ook erg gedreven en gebrand op een mooie foto en een kapper van de oude stempel (hij zit al meer dan 40 jaar in het vak, weet ik door het oude krantenartikel aan de muur) die zijn praatje wel klaar heeft. Een echte entertainer. Vandaag even langs gegaan om het resultaat te laten zien, en ook hij was erg tevreden. Binnenkort maar een printje laten maken en bij hem afgeven.

Lincoln Ink 2

We vonden het wel weer eens tijd voor een goed georganiseerd feest voor alle Advertising studenten. Na kort beraad kwamen we er toch achter dat we niet echt een beter thema konden bedenken dan ons vorige Lincoln Ink thema. Ik had nog een balletje op gegooid, maar ‘The Love Boat’ en ‘The A-Team’ vielen niet echt in de smaak.Wat door menigeen al werd benoemd als het beste feest van het jaar (eerlijk waar!) mag wel een winnend concept genoemd worden en die, weet iedereen, verander je niet. Lincoln Ink 2 was geboren.

We doen weer een tattoo contest waar iedereen door de jury (wij allen) bestudeerd en beoordeeld word op eigen aangebrachte nep-tattoo’s, en er zijn prijzen te winnen in de categorie ‘best tattoo idea’ en ‘most realistic tattoo’. Wat we ook anders doen is de poster, vorig jaar hadden we een mooie plaat geschoten van ons allemaal voor het huisje en daar allemaal tattoo’s op gephotoshopt (met de computer gemaakt). Dit jaar hebben we de lat wat hoger gelegd en besloten om zes posters te maken, ieder een eigen poster in een eigen stijl.

Na drukke avonden/ middagen rond te rennen met camera’s en statieven hebben we 6 foto’s gemaakt met 6 verschillende stijlen die we samen bedacht hebben, vandaag hebben we ze na ze bewerkt te hebben geprint en overal in de studio op school opgehangen. Leuk feitje, Onze mentoren Mike en Gyles waren zo onder de indruk van onze aanpak als het op themafeesten aankomt dat zij voor ons de printkosten van de posters voor hun rekening genomen hebben. Dus dit jaar groots op A2 word het woord verspreid, Lincoln Ink komt er weer aan!

Misschien een leuke tip voor de Nederlanders die hier nu net wonen en advertising studeren, komt, ziet en geniet. Proef sfeer, noteer, kopiëer en verbeter volgend jaar. Succes gegarandeerd!

The Proclaimers

Ik was wel toe aan wat ‘feel good music’ en kon deze dan ook niet laten liggen bij Poundland (daar kost alles een pond, zoals de naam al doet vermoeden). Ik zit nu namelijk met mijn arm in een mitella voor 4 weken, en ben aan de pijnstillers die niet werken. Hierdoor kan ik niet goed typen (alleen met links, en dat duurt dus een eeuwigheid), niet tekenen, geen notities maken niet koken en afwassen (…) Ook mag ik niet drinken en kan ik 4 weken niet trainen, geen matches spelen en mis ik alweer het Tournooi in Rennes, Frankrijk. Dit tournooi moest ik afgelopen jaar ook al missen omdat mijn ID gestolen was en ik dus niet de grens over kon. Niet zo mooi allemaal dus…

Hoe dit gekomen is? Ik heb met het terugverhuizen hierheen na de zomer mijn schouder geblesseerd met het neerzetten van mijn loodzware 80 liter rugzak hier voor de deur. Ik dacht ‘dat gaat wel over’ maar dat was niet zo, het werd zelfs met vlagen steeds erger. Ik werd soms wakker met pijn in mijn nek die de hele dag niet weg ging. De dag erna was het mijn arm waar ik een aantal dagen heel erg last van had, dan weer mijn schouder. Maar altijd mijn rechterkant. Afgelopen donderdag hebben we voor het eerst weer een potje five-a-side voetbal gespeeld met een aantal klasgenoten, en daarbij ben ik door Pieter goed op mijn schouder geraakt en dat was een beetje de druppel heb ik het idee. Die nacht niet kunnen slapen van de pijn, en de ochtend erna toch maar naar de doctor. E voilà, mijn arm in een doek en leven als een plantje.

Ze zeiden 4 weken, maar ik denk dat ze 2 bedoelden…

Nr.13

Dit bericht had eigenlijk beter de titel ‘Hot milk and hunny’ kunnen dragen, ik voel mij namelijk niet zo heel erg kwiek de laatste dagen. Misschien heb ik wel swine-flu, of gewoon man-flu…

We leven nu een beetje in de stilte voor de storm, morgen begint school weer (of ‘uni’ zoals dat hier heet, ’school’ staat gelijk aan basisschool) en vallen we weer genadeloos in de routine van vroeg opstaan, minder tijd om de booschappen te doen, te koken, afwassen en poetsen. Maar tegelijkertijd maakt deze routing ook een einde aan het rusteloze bestaan van een student met te veel vrije tijd (ik wist voorheen ook niet dat zoiets bestond). Uiteraard betekend dit ook dat het Gaelic Football weer begint, en we weer wekelijks onze 5-a-side league gaan spelen (5 tegen 5 voetballen met wat jongens van school).

Guinness

Gisteren een vriend van me uit de brand geholpen. Hij is afgelopen jaar afgestudeerd hier in Lincoln als architect maar kwam erachter dat hij nog een aantal zaken moest maken/ inleveren terwijl hij alweer thuis in Ierland zat, niet zo fijn dus. Ben ik voor het naar school gegaan om bouwtekeningen te drukken en inleveren bij zijn mentor, een goede middag mee bezig geweest. Maar als de rollen omgedraaid waren had ik ook graag dat hij het voor mij zou doen. Als bedankje had hij me stiekem een paar blikken Guinness laten bezorgen. Dat kan namelijk, gewoon met de post. We kunnen zelfs alle boodschappen van de Tesco’s laten bezorgen voor 4 pond, maar daar ben ik niet zo fan van. Je kiunt denk ik beter gewoon rondsnuffellen en komen wat je nodig hebt of wat in de aanbieding is. Maaaar, wel een heel leuk bedankje!

Early Morning

Gisteren hebben we een gezellige avond thuis gehouden, we hebben een aantal Nederlanders die hier pas zijn komen wonen uitgenodigd en hebben een paar drankjes genuttigd (vergeet niet dat we nog steeds vakantie hebben, anders zou dat natuurlijk een beetje vreemd zijn op een dinsdag). Het was rond half drie toch wel weer gedaan en de mensen dropen langzaam af. Naar huis, naar bed, naar buiten om te roken. Maar voor Ruud en mij was het toch nog wel gezellig, tien-over-zes-pas-onder-de wol-gezellig welteverstaan. Toch nog een een paar foto’s geschoten voor ik ging slapen.

Nr.12

Een nieuw schooljaar, een nieuw avontuur, een nieuwe (kleine, bruinglazen) mijlpaal op de 25ste. Natuurlijk nog niet veel gebeurt in Lincoln, dan maar even snel terugblikken op de vakantie en vooruitblikken op komend jaar. Even dan. Vakantie was lekker, weer thuis zijn, bekenden zien en spreken, niet hoeven koken/ poetsen/ wassen (beetje poetsen wel, de zolder was een beetje stoffig) en meer van dat soort ervaringen. Na het uitstapje naar Parijs met Stan, en het rondje-Nederland met mijn engelse gasten eigenlijk niet zo heel veel spannends meer gedaan. Alleen gewerkt, bij de pub, bij Scholtens (boeken distibuteur op de Nusterweg) en wat klusjes hier en daar. Meest benoemenswaardige toch met Stan in de Lieropse bossen een theatervoorstelling opbouwen en afbreken. Dit was heer erg leuk om te doen, en zonder de aanvaringen met de processierups was het ongetwijfeld nog veel leuker geweest. Pinkpop en Werchter (een dag, maar wel erg TOF, hierover later meer) overleefd, en nu weer terug in Groot Britannië.

Mijn eerste zelf gekookte maaltijd weer gehad. Koolvisfilet in aluminiumfolie met een gesnipperde rode ui, knoflook, peterselie, knoflook, zout, knoflook, citroenpeper, knoflook en olijfolie in de oven, met aardappeltjes en broccolie met een knoflooksausje. Weer met Stefan (die inmiddels wel weer terug in Engeland is, maar veel heen en weer is aan het rennen om zijn engelse vriendin te verhuizen en plezieren) naar de winkel gegaan om van de wekelijkse aanbiedingen aan pils gebruik te maken. Weer boodschappen gedaan en de ijskast een beetje gevuld. Onze poolse buren weer gehoord maar niet gezien. En ook weer in mijn engelse bed geslapen. Het went allemaal weer snel. Het is alleen nog wat te rustieg hier, beetje saai en eenzaam zelfs. Ik was de eerste terug en op Stefan na die er niet veel is en nu weer naar Hull gaat om de verjaardag te vieren van Brittony, zijn meisje. Het is nu wachten op Pieter, die komende woensdag terug komt (dan is Stefan er ook weer fulltime) en de dag erna Ruud en de week erna Jan. En op het einde komt zelfs Annelies weer terug, maar dat is net voordat de school weer begint. Ik ga zo eens een rondje lopen door de stad, kijken of daar alles nog hetzelfde is… Daag!

Guess who…

Wie-o-wie is dit? Denk de baard, snor en coupe weg en je zit in de buurt, diegene die het eerst een correct antwoord geeft wint een jaar lang gratis luiers!!!*

*disclaimer: Is niets van waar, er is geen prijs. Zelfs niet één luier…