Het is niet te geloven, maar het schooljaar is nu zo goed als afgelopen. Gisteren heb ik met mijn projectgroepje mijn laatste project afgesloten met en grote belangrijke presentatie. Dit was een project waarbij we met een groep van 4 twee verschlillende reclamecampagnes moesten maken voor de nieuwe Hoover Xarion (hele hippe stofzuiger, Hoover’s antwoord op de groeiende populairiteit van de Dyson). Dat betekende een press ad, een direct mail, drie billboards, een radio reklame en een tv reklame. En dat dan keer twee. Best wat werk dus. We hebben na veel en hard werk eergisteren onze presetatieboards gesneden en beplakt en alles nog eens goed doorgenomen om de ochtend erna om 11:00 onze ideëen te presenteren aan het hoofd van onze afdeling Gyles (die zich voordeed alszijnde de brandmanager van Hoover) en twee mensen, man en een vrouw, die echt van Hoover waren. De man was de technisch directeur veur Hoover Europa en de vrouw was ook heel belangrijk, maar ik ben haar titel even vergeten. En na twee oefenrondes in de bibliotheek net vantevoren die ech verschrikkelijk slecht gingen (stotteren, dingen vergeten, borden op de kop en in de verkeerde volgorde, noem het maar op.) hebben we eigenlijk een geweldige presentatie weten te geven. Het liep gesmeerd en ze waren zelfs onder de indruk van ons werk. Gyles zei zelfs “from a creative point of view, I absolutely love your work” en dat zijn niet woorden die Gyles normaal laat ontsnappen. Hij is meer van op zijn best iets zeggen als “this is not horrible, at least you’re thinking” dus dat was wel heel erg positief. Hij is wel trouwens een hele fijne leraar, ik mag hem wel hij is nogal direct. Maar goed met het einde van deze presentatie gaan we heel erg hard richting het einde van het jaar alweer.
We zijn achteraf lekker stoom gaan afblazen, en zijn lekker wat gaan eten en drinken bij een pub aan het water, de Quayside. Wel vreemd om daar buiten te zitten te wachten tot het open gaat om 12:00 en dan als eerste binnen te zijn en meteen een bord friet met twee stukken gebraden kip met spek en ertjes en een pint Guinness te bestellen. Maar we hadden iets te vieren dus het mocht. Het duurde overigens niet lang en er kwamen steeds meer studenten binnen die ook hun presentaties achter de rug hadden en de zelfde plannen hadden over hoe dat te vieren. Nadat we de maaltijd binnen hadden en we ons door onze drankjes heen sleepten kwamen we er toch wel achter dat het een vermoeiende week was geweest, we waren allemaal ‘zo gaar wie ‘ne knien’ en vielen zo ongeveer rechtop (of eigenlijk meer onderuitgezakt op de grote lederen banken) in slaap. Maar eigenlijk was dat wel even lekker, en verdiend…
Ik zal binnenkort wat werk op de site zetten.
