Note

Danke, danke, ich ouch van dich. Ich höb dees bóks neit aangehad sinds ich verhoes ben pès noe, leuke verassing!

6Nations

Ieder jaar word er  een Rugby competitie gehouden genaamd de 6Nations die gezien word als de Europese kampioenschappen. Vroeger ging het tussen Engeland, Wales, Schotland, Ierland en Frankrijk (toen heette het nog de 5Nations) en sinds 200o doet ook Italië mee en heet het de 6 Nation Championship. Sinds ik hier woon volg ik het Rugby best goed omdat het vaak op BBC en Setanta (Ierse sportzender) te zien is en het een erg toffe sport is. Vaak heb ik ook wedstrijden bij Paul van het Gaelic Football of hier bij ons thuis met een aantal man gekeken onder het genot van een hapje en een drankje.

Gisteren werd de laatste wedstrijd van de kampioenschappen gespeeld tussen Wales (de grote kampioenen van vorig jaar) en Ierland (tot nog toe ongeslagen en op weg naar hun eerste ‘grand slam’ overwinning sinds 61 jaar) en ik moet toegeven dat ik nog nooit zo’n spannende wedstrijd gezien heb. Het was 80 minuten lang op het puntje van je stoel zitten, terwijl het de eerste 30 minuten  0-0 bleef. Wales scoorde voor de helft nog, maar Ierland nam het meteen na de pauze helemaal over. Het bleef tot letterlijk in de laatste minuut nog onbeslist. Door het missen van een vrije trap door Wales, letterlijk in de laatste 5 seconden van de match, won Ierland hun Grand Slam. Klik hier voor de highlights.

Sjlaagwerk

Ik kwam laatst een filmpje tegen van het ‘Top Secret Drum Corps’ uit Basel, Zwitserland. Nou ben ik zelf geen muzikaal wonder, maar dit kan ik toch wel waarderen. Ik kan me bijna niet voorstellen dat het nog beter kan dan wat de jongens van dit drumcorps met hun show brengen.

Avondale

In een opwelling ben ik een beetje research gaan doen naar Avondale, proberen uit te vinden waar de naam van de straat waar we wonen vandaan komt. Ik weet niet of er werkelijk een connectie is, maar ik kwam dit artikel tegen op het internet. Van een Canadese website over heraldiek:

 

 

Historically, Avondale was orginally named Salmon Cove South, but it was briefly renamed by the Celtic name ‘Avoca’ meaning ‘where the river meets the bay. The name came from Thomas Moore’s Irish Melodies in 1834. Moore, an Irish Poet, referred to a place named Avoca, County Wicklow, Ireland. In 1906, Avondale received the name it presently holds; Avondale, meaning ‘valley of waters’.

The blue and gold are the colours of Ireland, the green and gold the colours of St. Patrick, the patron saint of Ireland. The salmon refers to the name Salmon Cove as well as the importance of fishing for the municipality. The anchor also refers to the sea, and is a symbol of hope. The trefoils are a symbol of Ireland.

The Dark Peak

Het goede weer maakt ook dat ik heel erg zin heb in kamperen. Dus dat ga ik dan ook maar doen. Ik was een tijdje geleden met Pieter een outdoor store ingelopen om te kijken voor een kaart van Lincoln en omgeving. Een beetje rondneuzend in de kaartenbak heb ik een kaart gevonden van The Peak District, en dat zag er wel heel erg goed uit. Dus nu gaan Pieter en ik kamperen in de paasvakantie. The Peaks is een heel groot natuurgebied in engeland, zelfs het oudste dat er is. Het is opgedeeld in twee delen, het zuidelijke ‘White Peaks’ en het noordelijke ‘The Dark Peak’ waar wij heen gaan. Het plan is dat we met de trein naar Edale gaan (net buiten het park) en dan onze weg omhoog lopen via een aantal vieuwingpoints en dingen die ons interessant lijken. Waarschijnlijk gaan we 2 dagen lopen, een dag rusten en er weer twee dagen lopen.

Ik heb me zelf nog getrakteerd op een aantal kampeerspulletjes. Ik heb een nieuwe rugzak (70L) gekocht, een kaart, een magnesium stokje (om vuur te maken), een kettingzaag en een bijl. Toch een mooi moment, mijn eerste eigen bijl kopen. Ik heb gekozen voor een Fiskars Keukenbijl. Dit zijn bijlen van Finse makelaarij, en worden over het algemeen wel gezien als de beste bijlen die je kunt krijgen. Helemaal vanuit Amerika laten komen met de post. Ze zijn daar een stuk goedkoper dan bijvorbeeld in Nederland. Zelfs met 24 dollar verzendkosten was ik nog goedkoper uit dan in Nederland kopen.

Na de kaart bestudeerd te hebben kan ik zeggen dat we er helemaal klaar voor zijn. Alleen nog eten inkopen de dag voor vertrek en we kunnen gaan. Ik kan niet wachten!

Sunny Day

Het is hier de laatste tijd heel fijn weer, en dat wil dan zeggen niet echt heel warm maar droog en zonnig. Laatst was ik met Jan een wandeling gaan maken richting de cathedraal. Gelukkig had ik mijn camera meegenomen, de zon werkte die dag erg goed mee.

St.Patrick’s Day

Ik kreeg al commentaar van verschillende hoeken en de vraag wanneer ik weer eens iets nieuws op mijn site ging schrijven. Fijn om te weten dat ik nog lezers heb, en het is inderdaad alweer een tijdje geleden. Gelukkig is de afwezigheid op de site niet het gevolg van de afwezigheid van interessante dingen in mijn dagelijks leven. Zo was het gisteren St.Paddy’s Day. Een leuke dag/ avond met vrienden van het Gaelic, eerst wat gevoetbald en gerugby’d met de boys in het park (het weer was wel okee, in iedergeval droog en zonnig maar wel wat fris soms). Daarna even wat gaan eten thuis, nog een spelletje getafelvoetbald en gedart en daarna naar Paul. Vanaf dat moment ging het een beetje berg af.

Ik werd vanmorgen wonderbaarlijk uit mezelf wakker voor de wekker, wat heel mooi was omdat ik de wekker niet had gezet bleek toen. Ik had vanmorgen namelijk een lecture om 9:00 die ik niet wilde missen. Nou wil ik niet zeggen dat ik erg fit was om die tijd (en nu eigenlijk nog steeds niet) maar ik was er en ik heb alles meegekregen, en dat is het belangrijkste.

Ik heb net voor het eerst sinds lange tijd de luxaflex voor mijn grote raam opengezet en ook het raam voor een stukje. Wel best lekker eigenlijk, frisse wind door de kamer en een gezonde portie zonlicht. Ik doe dat normaal niet graag omdat ik niet te koop wil lopen met wat ik allemaal in mijn kamertje heb staan. Het is uiteindelijk niet de meest frisse buurt waarin we hier wonen.

Maar het was een erg gezellige avond, en ik begin me steeds beter te voelen.

The Prodigy

The Prodigy heeft een nieuwe CD uit, en die vind ik erg goed. Lekkere muziek voor onder het sporten of opruimen/ poetsen (alles gaat sneller). Het album lijkt weer een beetje meer op de muziek van hun eerste CD ‘Experience’ (zeker de tweede single van het album genaamd ‘Omen’) en dit lijkt een reden voor veel mensen om het niet zo heel erg te waarderen. Het heeft mij in ieder geval weten te inspireren tot het maken van een nieuwe achtergrond voor mijn bureaublad op de computer.

Fire!

Afgelopen vrijdag was ik even met Pieter gaan voetballen in ‘the cage’ (schrik niet, dit is een voetbal/ basketbalkooi een paar straten verderop) en toen we terug kwamen zijn we een beetje in de achtertuin gaan rommelen. Het was die dag namelijk heerlijk weer, en dan zijn we graag buiten. Van het een kwam het ander en op een gegeven moment kwam vanuit het zolderraampje van Ruud de vraag waarom ik met een zaag boven in de boom zat. De buurvrouw vroeg even later hetzelfde. Snoeien, was het antwoord. Deels omdat er een groot deel dooie takken aan zat die boven het huis hingen, deels omdat er een deel levende takken aan zaten die appels geven (we zijn nu nog rottende appels aan het rapen) en deels natuurlijk omdat dat gewoon wel spannend is. De buurvrouw vroeg of we niet te hard wilden snoeien omdat de boom een beetje het uitzicht vanuit haar tuin op een flatgebouw wegnam en of we de appels die we niet hoefden voor haar konden bewaren voor haar konijnen. Geen probleem. Nadat ik de boom toch een beetje uitgedund had weer eruit geklommen en al het hout kleingemaakt en netjes op een rij gelegd.Pieter en ik besloten toen de hele tuin maar op te ruimen. We hebben alle rottende appels en ander puin wegeruimd, en het grind een beetje verschept hier en daar, plantjes ingegraven en opgehangen en het pad geschrobt (het putje dat daar zit wil wel eens verstopt raken). Toen zijn we de strijd aangegaan met een autovelg waar we wel even de band vanaf gingen halen. Dit is niet zo makkelijk. Pas na een half uur geweld met een boor/ zaag/ mes/ tang kregen we hem eraf. Maar toen hadden we wel een mooie vuurkorf! Die avond hadden we het huis vol bezoek van andere Nederlanders die later samen uitgingen. Maar deze jongen had andere plannen, dat snappen jullie al.

Samen met Ruud achtergebleven zijn we fijn in onze nette achtertuin gaan zitten. Ik had mijn campingstoeltje meegenomen een oud keukenmes gepromoveerd tot houtmes (zolang ik nog geen bijl heb) en met mijn Petzl lampje en pas aangeschafte firesteel (magnesiumstick) aan het werk gegaan om een vuurtje brandend te krijgen. Ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat dat probleemloos verlopen is.

Lekker onderuit met een drankje en wat te eten genieten van het vuur en over allerlei belangrijke en ook allerlei onbelangrijke zaken praten. De eerste keer weer vuur maken sinds ik verhuisd ben, dat was fijn zeg! De houtvoorraad is na die avond ook weer ver op, dus nu op jacht naar meer hout zodat we dit gauw nog eens kunnen doen. Ik heb die nacht ook nog geprobeerd met Martijn te bellen om het moment even te delen, maar dat is niet meer gelukt. Maar dat hebben we de dag erna weer goedgemaakt door samen Rugby op tv te kijken (ik hier op de BBC, Martijn thuis op de BBC en met de hoofdtelefoon op skype). Ruud heeft ondanks niet met de groep uit te zijn geweest een goede avond gehad, wist hij me de ochtend erna te vertellen.

Later die nacht hebben zich nog wat meer mensen bij ons gevoegd. Jan die kwam ruiken wat er aan de hand was, en na het uitgaan zijn ook Derk en Annelies en Pieter nog even bij ons komen zitten. Zoals altijd had ik de dag erna de camera vol met foto’s van het vuur staan, en na een uitgebreide analyse van die foto’s bleek dat ik als laatste nog een flinke tijd alleen buiten heb gezeten. Ach ja, wat heet alleen. Ik samen met mijn vuur.

Vastelaovend in Lincoln