Nr.04

November zit er ook alweer bijna op. Weer een maand voorbij. De tijd vliegt, en dat betekend waarschijnlijk dat ik het naar mijn zin heb. Ik heb het huis nu helemaal voor mij alleen, al mijn huisgenootjes zijn een paar dagen weg naar Londen. Ze zijn woensdag vertrokken (Annelies donderdag) en ik verwacht ze pas zaterdagmiddag terug. Ik heb net de woonkamer opgeruimd, ieder zijn rotzooi voor ieder zijn deur gezet (viel wel mee trouwens) de afwas gedaan en de keuken een beetje gepoetst. Dalijk nog even de badkamer, keuken, woonkamer, gang, trappenhuis en mijn eigen kamertje stofzuigen en dan vind ik het wel weer goed geweest.Dat blinkt en straalt alles weer en heb ik mij wekenlijkse poetstaak ook alwee achter de rug.

Gisteren was ik bij de jongens op Ripon Street gaan eten, die hadden gehoord dat ik als enige niet naar Londen ging en mij uitgenodigd te komen dineren/ filmpje kijken om mijn eenzaamheid een beetje draaglijker te maken. Erg tof! En het eten was heel goed binnen te houden! Geen sarcasme, het heeft me echt goed gesmaakt, zelfs het rabarbertoetje. Na het eten met een volle buik op de bank ‘Kickboxer’ gekeken met ‘The Muscles from Brussels’ Jean Claude Van Damme. Beetje gedateerd, maar wel vermakelijk. Rond 12:00 op de fiets (van Annelies, bij deze bedankt voor het lenen) terug naar 1 Avondale om in mijn eingen bedje in een diepe slaap te vallen.

Vanavond ben ik ook weer uitgenodigd om te dineren. Maar deze keer bij de  Nederlandse dames op Scorerstreet. Zij zaten met het probleem dat ze iedere keer eten te veel kookten, en wie ben ik om daarbij mijn hulp niet aan te bieden. Ik moet zeggen dat ik hier erg goed opgevangen word. Heel fijn!

Woensdagavond (ik had mijn maandelijkse Alfa moment een dag uitgesteld) had ik met Annelies een filmpje op de bank gekeken. Speciaal gedownload voor deze gelegenheid; The Bodyguard. En ik heb Dirty Dancing nog in de wachtkamer zitten. Jan ‘Patrick Schwayze’ Pruijser heeft die nog niet gezien, dus daar ga ik even verandering in brengen. Ik weet niet waarom, maar de laatste tijd heb ik wel eens spontaan zin in zo’n oude film. Ik typ dit bericht trouwens onder het ritmisch genot van Mink DeVille, ook niet bepaald een nieuwe artiest. Meteen even terugdenken aan het concert waar ik nog met Mam en Harold naartoe ben gegaan Willy Deville in het Openluchttheater in Antwerpen. Dat was erg mooi, ook een hele mooie locatie. Als ze zoiets nou eens in Sittard maken in het park waar nu het oude zwembad staat…

Maar, dus, Stan en Jeroen, Proost!

Het duurt niet meer lang voor dat Stan en Jeroen langskomen als alles een beetje meezit. Het is nu wachten op de creditcard van Jeroen die hij speciaal hiervoor heet aan moeten vragen, die zou als ik me vergis deze week met de post binnen moeten komen. Dan snel te trein boeken en hopen dat de prijs niet enorm de lucht in is geschoten. Dan komen  ze een week met de Kerstmis hierheen, Romantisch Kerstmis in Dinckinson-Engeland. Niemand wil alleen zijn met Kerst. En als ik een beetje geluk heb met mijn nieuwe ID kaart (die moet ook deze of volgende week binnen zijn) dan kan ik misschien met hun mee terug naar Nederland rijden en hoef ik alleen maar een reis terug naar Lincoln te bekostigen. Dat is misschien wel te doen.

Ik houd jullie op de hoogte.

Kennen jullie deze nog?

Hmmmm, good times…

Lincoln ends Nottingham’s winning streak.

Vanmiddag een match gespeeld tegen Nottingham, de club waar ik ook mijn eerste match tegen gespeeld had en er een bloedneus aan over gehouden had. Erg goed team, waar ‘we’ (ik was er niet bij) ook in Frankrijk in de finale tegen verloren hadden en een team dat bovendien dit seizoen nog niet verslagen was (8 games achter elkaar gewonnen). Voor de verandering geen regen, en lekker op ons thuisveld.

Ik stond deze keer niet in de basisopstelling, je kan niet altijd feest hebben, maar heb de hele eerste helft en een deel van de tweede als lijnrechter meegerend aan de zijkant van het veld. Erg tof, zo zie je eindelijk eens hoe er gespeeld word, en begin je beter in te zien hoe je het spel moet spelen om te winnen of in ieder geval je tegenstander de baas kan zijn. Ik heb op het einde wel nog een kwartier speeltijd gekregen. Totaal onverwacht (er waren nog 4  wisselspelers die deze helemaal hebben moeten uitzitten) maar wel erg tof. Ik heb in dat kwartier wel nog even kunnen schitteren.

Ik heb een schitterende (Pieter was het met me eens) solo gemaakt waarbij ik 4 tegenstanders buiten spel heb gezet en afgemaakt met een bijzonder mooie lange afstand pass op maat die Gilles heel mooi ving. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar ik was dan ook nog lekker fit omdat ik nog geen driekwart wedstrijd achter de kiezen had. Ook nog een speler in het groen laten vliegen. Die zat achter een teamgenoot van me aan en daarna niet meer. Trouwens niets gemeens, je mag iemand legaal schouder tegen schouder raken zo hard je kunt. Dus dat doen we dan ook maar.

Na onze 2-12 1-11 winst weer zo als gewoonlijk met zijn allen naar de Walkabout voor ons post-match-banquet. Curlyfries, Hotdogs en Onionrings. Niet misselijk dus. Vanavond geen social meeting, die hebben we verschoven naar morgen omdat iemand ergens een deal had kunnen maken voor 5 pond onbeperkt eten en daarna naar een andere tent waar we voor 10 pond onbeperkt kunnen drinken. Zal een gezellige avond worden, maar dat lezen jullie later wel weer. We moeten ook niet te gezond en fit worden met al dat gesport…

Prittstick

Deze advertentie heb ik gemaakt voor Gyles ‘conceptmonster’ Lingwood in de lessen Design for Advertising. We moesten Pritt promoten doormiddel van een voordeel voor de klant. Om even een quote aan te halen: “Features booooo, benefits yeeeaaaaaaahhh!” (Gyles) Met andere woorden je verkoopt mensen bij de Gamma geen boortjes maar de gaten die ze ermee kunnen boren. Dus ik probeer geen plakstift te verkopen maar de tijd die ze besparen met Pritt omdat die zo snel werkt. Even de strategie in het kort.

Forget tradition, try something new!

Voor het vak Applied Professional Practice van onze Mentor Mike Belton moetsten we een serie van drie press-ads (printwerk), een billboard en een tv spotje maken voor een brief (opdracht) die klasgenoten van ons geschreven hadden. Ik heb met Amy samengewerkt aan een brief voor Durex. We moesten Durex artikelen promoten, maar dan geen condooms. De TOV (tone of voice) werd voorgeschreven als sophisticated humor, en vooral geen safe sex. We hadden als strategie dat we traditionele romantische gebaren afschreven en daarvoor in de plaats Durex artikelen aanraadden. Onze strapline was ‘Forget tradition, try something new!’ Eens kijken of ze goede uit de verf komen. Ik moet nu steeds meer markervisuals maken , en dit vind ik toch wel lastig omdat we vooral met de computer gewerkt hebben de laatste 4 jaar. Maar het gaat steeds beter.

Netherlands Consulate Hull

Pfff… Morgen ga ik naar Hull om een nieuwe ID-Kaart aan te vragen. Vandaag pasfoto’s laten maken, geld gepind en treinkaartjes gekocht. Net nog even een paar kopietjes gemaakt van mijn oude ID-Kaart (die had ik ingescand) het politierapport, mijn huurcontract en mijn uitschrijving in Zitterd. Als het goed is moet het daarmee gaan lukken. Daarmee en 50 pond. Treinen is hier toch niet zo eenvoudig als in Nederland (en dat heb ik me laten vertellen door Engelsen) omdat hier alle treinen geprivatizeerd zijn, en er dus geen ‘NS’ is maar een heel aantal treinmaatschappijen die nogal verschillen in trajecten, tijden en prijzen. Nogal een ge$*#@s om et goede kaartje voor de goede trein voor de laagste prijs uit te halen. Ik ben nu 31.80 pond kwijt voor een retourtje Hull, terwijl je normaal ongeveer een uurtje met de auto onderweg bent van hier naar Hull. Ik vertrek om 7:04, lekker vroeg dus. Beetje frustrerend, maar daar kom ik toch niet onderuit. Ik heb de iPod opgeladen, twee boeken bij me en de camera met twee volle accu’s klaar liggen om de reis een beetje interessanter te maken. Nu maar snel slapen voordat de wekker mij weer het land der levenden in commandeerd.

Huddersfield

Vandaag mijn derde wedstrijd, mijn tweede competitiewedstrijd ofwel eerste thuiswedstrijd gespeeld. Heel erg prettig dat je niet twee uur in een stinkende bus hoeft te zitten naar Manchester en ook weer twee uur terug in een (nog erger) stinkende bus omdat er geen kleedkamers waren, en dus de bus onze kleedkamer was.

Het was ijs- en ijskoud, het heeft de hele wedstrijd gergend en heel hard gewaaid en we speelden dus op een moerassig ‘pratsjveld’. Traditionele omstandigheden voor Gaelic Football heb ik me laten vertellen door de trainer. ps: De foto boven dit bericht is geretoucheerd en van een andere match (Manchester), niet dat jullie denken dat ik een sterk verhaal voorschotel terwijl het bloemetjes-pluk-weer is geweest.

Het ging geweldig, we hebben de stad Huddersfield van de kaart geveegd met 16/4 – 4/0!

Dat zijn dus 16 punten plus 12 punten (3 punten per goal) maakt 28 punten tegen 4 punten (geen goals). Een hele mooie uitkomst voor ons dus. Ik heb de hele eerste helft en bijna de hele tweede gespeeld. Ik heb de laatste 8 minuten niet gespeeld om onze wisselspeler ook wat ‘matchtime’ te geven. Ik speelde left-halfback in plaats van left fullback, wat me heel erg beviel. Meer actie en tactiek, omdat je ook verder vooruit kan spelen en je beter moet opletten wat de centers doen en of de fullbacks alles in orde hebben. Als fullback speeld het hele spel zich voor je af en ben je de laatste verdedigingslijn op de keeper na, dat is iets minder spannend.

Er werd wel hard gespeeld, maar fair. Dus gewoon zo hard je kan binnen de regeld en soms per ongeluk een klein beetje daarbuiten. Maar geen natrappen/ haren trekken/ op de tenen trappen voor een vrije trap. Daar houd niemand van. Ik voelde me als een vis in het water, net was er nat genoeg voor. Achteraf kreeg ik compimenten omdat ik ’stevig’ verdedigd had. Onze wisselspeler had zich kapotgelachen omdat mijn aanvaller zijn iedere keer kapot ergerde als ik heb buiten spel zette. Ik heb ook 4 verschillende aanvalers versleten in deze wedstrijd. De eerste deed niet echt veel, de tweede was een stuk aggressiever, de derde was 3 keer sneller dan mij en de laatste was technisch niet goed, dik en traag. Maar die heb ik niet lang gehad omdat ik gewisseld werd. Die was voor Rob.

Achteraf, zoals de traditie voorschoteld, hebben we het team meegenomen voor eten en goedkoop bier bij de Walkabout. Zo hard als we op het veld waren, zo gezellig was het erna in de pub. Erg gezellige gasten.  ’What happens on the pitch, fuckin’ stays there’ zeggen ze. En zo is het ook.

Lincoln Ink.

Afgelopen woensdag was ons langverwachte Lincoln Ink. feest voor alle 2e jaars advertising students. Kort samengevat in woorden; het was gezellig, er was genoeg te eten en te drinken, iedereen had heel goed zijn best gedaan om in thema te komen (er liepen echt kunstwerkjes rond) geen problemen geweest en we hebben alleen maar complimentjes gekregen. ‘Tofste huisfeest sinds tijden’ en ‘beste party-hosts’ zijn slecht een greep uit de uitspraken van onze gasten gisteren. Het heeft mogen duren tot na 4 uur, en ik moest vandaag weer naar school om 11:30 voor een mentorgesprek (nee, niet omdat ik slechte punten heb, dat moet iedereen en dat is heel gezellig). Hieronder de samenvatting in beeld:

Ik aan het werk als tattooartist op de arm van Ruud.

Hier ‘zet’ Pieter mijn ‘Patrouille de Bartjes’ tattoo, heel erg pijnlijk…

Thijs (Buckley) de Winter, onze gelegenheids-uitsmijter in vol ornaat.

De ‘crew’ vlak voor de gasten kwamen.

Natuurlijk krijgen de gasten op een goed feest ook iets te eten. En we werden ook volop geprezen om onze mini-burgers (hamburgers door vieren gesneden en sfeervol op een groot dienblad rondgeserveerd) en mini-hotdogs (je snapt ‘m wel). Hier de Clarence Cottage Gaarkeuken op volle toeren. Bakken, sauzen, portioneren en serveren maar!

Een deel van de drukte, we hadden op meer gehoop maar we mogen zeker niet klagen.

Om de ‘gezelligheid’ aan te geven. Ik heb me kostelijk vermaakt zonder er een kater aan over te houden.

De Brabantse Boys, uitgeteld en voldaan op de bank. Misschien geef de foto het al een beetje weg, maar dit was tegen het eind van het feestje.

Waar gevierd word, word rotzooi gemaakt. Maar al met al was alles zo opgeruimd de ochtend erna.

Dit stilleven kwam ik de ochtend erna tegen, mijn laatste drankje van de avond ervoor. Ik moest naar school (samen met Annelies, de rest had de hele dag vrij) dus ik had me ’s nachts alvast gedouched om ’smorgens tijd te besparen en niet mijn bed zwart te stempelen. Met het nemen van dat besluit was ik later heel erg blij. Dit was mijn laatste flesje bier, waarvan ik onder het douchen nog heb genoten.

Dus weer een geweldig feest op onze naam gezet, hopenlijk doet ons goede voorbeeld snel volgen, want een keer een mooi huisfeest zonder op te hoeven ruimen de dag erna lijkt ons ook wel een tof idee.

Kijk voor meer foto’s ook eens op de websites van mijn huisgenoten Jan, Ruud en Stefan.

Manchester Met

Afgelopen zondag heb ik mijn eerste officiële competitie wedstrijd gespeeld. We speelden uit tegen Manchester Metropolitan, een van de sterkste tegenstanders in de league schijnbaar. De eerste helft waren we ze de baas, maar we hebben de tweede helft helaas alles uit handen gegeven en de wedstrijd verloren. Jammer. Ik was redelijk tevreden over mijn prestaties, mijn man heeft niet gescoord. Ik merk wel dat ik conditioneel gezien al op de goede weg zit, maar er nog lang niet ben. Het was een goede ervaring, ik heb de hele eerste helft gespeeld, en de helft van de tweede helft. Daarna was het de beurt voor een paar wisselspelers om te vlammen. Het heeft niet mogen baten. Komende zondag een thuiswedstrijd, met hopenlijk een betere uitkomst. In ieder geval geen vermoeiende 2 uur durende busreizen heen en terug.

Hier een filmpje van een mooi punt voor ons, waar er helaas niet genoeg van waren.

Voor bonuspunten: welk rugnummer heb ik?

photo/ trace/ color/ shade

 

Vandaag heb ik aan een opdracht gewerkt voor het vak Digital Design and Depiction (DDD). Dit is een soort van computerles waar we met software zoals Photoshop, Illustrtor en InDesign leren werken. We moesten een illustratie maken door een foto te maken (ik heb er een gebruikt die ik al had van het gala op SintLucas) die over te trekken, in te scannen en met Photoshop in te kleuren. Ik had dit zo nog nooit eerder gedaan, maar het was wel leuk om eens te doen. Na het inkleuren nog wat diepte aangebacht door delen van de gekleurde vlakken met de burntool (donkerder maken) of dodgetool (lichter maken) te bewerken. Geen meesterwerk, maar wel aardig gelukt denk ik.